Twoja wyszukiwarka

Migawki

Zmysły królików

Opisując zmysły królików zdałem sobie sprawę z ważności tego zagadnienia. Często nie zdajemy sobie sprawy z odczuć jakie mają nasi podopieczni. Okazuje się jednak, że nasze zwierzątka odbierają więcej bodźców nim sobie wyobrażamy. Do najważniejszych zmysłów królików należą; smak, czucie, wzrok, słuch i węch.
- zmysł smaku króliki mają lepiej rozwinięty niż wiele innych zwierząt. Na pewno rozróżniają smak słodki, gorzki, słony i kwaśny. Wpływa to na fakt, że są karmy, które lepiej im smakują a inne mniej chętnie zjadają. Tolerancyjne są na smak gorzki,a najchętniej zjadają karmy słodkie i słone (zwłaszcza samice),
- bardzo dobrze rozwinięty mają zmysł czucia. Włosy czuciowe (wibrysy) umieszczone po bokach pyszczka i nosa pozwalają im orientować się w ciemnościach i wyczuwać otwartą przestrzeń lub przeszkody w ich otoczeniu,
- ze względu na mnogość naturalnych wrogów na wolności natura wyposażyła króliki w duże oczy umieszczone w bokach głowy co zapewnia im szerokie pole widzenia. Rozróżnianie barw przez te zwierzęta nie jest do końca zbadane, jednak z doświadczeń wynika iż rozpoznają barwę zieloną i czerwoną.
- zmysł słuchu jest szczególnie ciekawy. Króliki ze stojącymi uszami mogą obracać nimi we wszystkie strony, niezależnie jedno od drugiego lub razem. Mają świetny słuch, chociaż zwierzęta z uszami obwisłymi (barany) nieco gorszy.
- węch służy królikom w szczególności do identyfikowania oznakowanego przez siebie terenu substancją niewyczuwalną przez ludzi. Dotyczy to przede wszystkim samców, gdyż samice znakują teren mnie intensywnie. Nozdrza mają ruchome a nos wyposażony w około 100mln komórek węchowych.


Króliki są inteligentnymi zwierzątkami. Potrafią przyswoić sobie swoje imię. Wymaga to jednak cierpliwości i zaufania do opiekuna. W obcowaniu z nami, gdy są dobrze traktowane i przyzwyczajone do nas wspaniale rozpoznają słuchowo i wzrokowo oraz wyczuwają osoby opiekujące się nimi. Z powyższych względów między innymi wynika, że zwierzęta nie lubią odwiedzin osób trzecich.

 
powered_by.png, 1 kB
Alaska
Autor: Wł. Klewin   
05.10.2008.
      Rasa powstała na początku XX wieku w Niemczech a jej twórcami byli Max Fisher z Gothy i Joachim Schmidt z Langensalzy. Głównym celem wspomnianych hodowców było wyhodowanie rasy królików o czarnej barwie i białych końcówkach włosów, czyli o okrywie zbliżonej do bardzo cenionego w tamtych latach w przemyśle futrzarskim alaskańskiego lisa. Do kojarzeń używali królików srebrzystych małych, holenderskich, rosyjskich i hawan. W krótkim czasie powstały dwa typy zwierząt to jest czysto czarne i czarne z mocnymi i długimi białymi końcami włosów. W środowisku hodowców obydwa warianty przyjęto z zainteresowaniem i poczyniono dalsze starania nad ich utrwaleniem. Po kilku latach zaprzestano prac nad drugim z typów, gdy niemożliwe okazało się „skrócenie” białych końcówek włosów. W hodowli pozostał więc wariant królika o lśniącej czarnej okrywie, który po dokrzyżowaniu pełnobarwnych czarnych angielskich srokaczy został po raz pierwszy zaprezentowany już pod nazwą „Alaska” w roku 1907 na wystawie w Lipsku. Obecnie rasa ta znana jest we wszystkich krajach, w których hoduje się króliki rasowe. Alaska nie wymaga szczególnych warunków utrzymania, a jej dobra plenność, zadowalające przyrosty masy ciała i piękna lśniąca czerń okrywy to główne atuty, które wpływają na dużą popularność tej rasy. W hodowli dużą wagę przywiązuje się do specyficznej cechy tej rasy, jaką jest silny połysk i jego równomierność, należy też pamiętać, że czynniki takie jak zbyt duże nasłonecznienie klatek czy kontakt okrywy włosowej z moczem powodują przebarwienia (zarudzenia) włosów. Alaska do niedawna była rasą mało znaną w naszym kraju lecz od pewnego czasu wzrasta zainteresowanie hodowlą tej oryginalnej rasy, którą coraz częściej można spotkać na naszych wystawach.

Opis rasy.

Rasa średnia, idealna masa ciała 3,5-4,4kg, maks. 4,5kg, ciało masywne, walcowate, głowa krótka, szeroka (szczególnie w partii czoła i nosa), mocno osadzona, u samic głowa nieco mniejsza. Kończyny krótkie i silne, uszy mięsiste o długości 11-12cm, okrywa włosowa bardzo gęsta, szczególnie w podszyciu o długości 3cm, barwa okrywy włosowej głęboko czarna z silnym połyskiem, równomiernie rozłożona na całym ciele, na brzuchu matowa, kolor oczu ciemno-brązowy, pazurki ciemno-rogowe. Barwa włosów podszyciowych ciemnoniebieska.

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

Imieniny

8 Lutego 2012
Środa
Imieniny obchodzą:
Gniewomir, Gniewosz,
Honorat, Jan,
Ksenofont, Lucjusz,
Paweł, Piotr,
Salomon, Sebastian,
Żaklina
Do końca roku zostało 328 dni.
© 2012 Królikarz Polski ::
- www.krolikarzpolski.pl -