Twoja wyszukiwarka

Migawki

Wpływ stresu i strachu na zdrowie królików
Wpływ stresu i strachu na stan zdrowia królików.
    Strach i stres są bardzo ważnymi czynnikami wpływającymi  na stan zdrowia królików. Zwierzęta te znacznie szybciej reagują na wspomniane czynniki, niż np. na ból. Wyczuwalność niebezpieczeństwa jest natychmiast przekazywana do rdzenia nadnerczy co prowadzi do uwolnienia adrenaliny , która pobudza reakcję alarmową.  W wyniku tych zmian następuje przyspieszenie skurczów serca a tym samym podniesienie ciśnienia krwi, wzrasta wentylacja płuc.
Krew zostaje skierowana głównie do układów odpowiedzialnych za sytuacje alarmowe tj. mózgu, serca i kończyn, natomiast w znacznie mniejszym stopniu do pozostałych układów tj. płciowego, moczowego i pokarmowego.
Motoryka przewodu pokarmowego ulega zahamowaniu, następuje zachwianie równowagi drobnoustrojów w jego końcowym odcinku. Znacznemu zużyciu ulegają rezerwy energetyczne wątroby.
Wszystkie te zmiany wynikające m.in. z niedokrwienia w/wym układów prowadzą do powstania biegunki, zapalenia jelit i enterotoksemii (choroba zakaźna wywołana przez bakterie beztlenowe).
    Z powyższych powodów należy w miarę możliwości unikać sytuacji stresowych, które u królików występują bardzo często. W pobliżu hodowli nie powinno być psów, kotów, gryzoni. Odwiedzający nasze króliki powinni być poinstruowani o sposobie zachowania się w rejonie klatek bądź zagród. Przy zakupie nowych zwierząt z pewnego źródła należałoby zabrać odrobinę ściółki, by królik w nowym miejscu poczuł znajomy zapach.
W wypadku wystąpienia sytuacji stresowych należy zapewnić dostęp do pokarmu zawierającego włókno, które pobudza motorykę jelit.
                                Stefan

Do opracowania tematu wykorzystałem dane z książki Choroby Królików, pod redakcją naukową prof. Krzysztofa Kostro i prof. Zdzisława Glińskiego.
 
powered_by.png, 1 kB
Start arrow Rasy królików arrow Szynszyl Mały
Szynszyl Mały
Autor: Wł. Klewin   
05.10.2008.
Szynszyl mały jest francuską rasą powstałą na początku XX wieku. Za jej twórcę uznaje się francuskiego inżyniera o swojsko brzmiącym nazwisku N.J.Dybowski.
Do kojarzeń używał królików rosyjskich oraz bezrasowych królików o niebieskiej i szarej barwie. Szynszyl mały po raz pierwszy zaprezentowany  został w roku 1913 na wystawie w Saint-Maur, a od roku 1914 po Wielkiej Międzynarodowej Wystawie w Paryżu, datuje się eksport królików tej rasy do innych krajów. W roku 1915 szynszyl mały dotarł do Anglii, nieco później do Niemiec i Holandii. W 1919 roku hodowany był już w Stanach Zjednoczonych.
Swoją nazwę rasa zawdzięcza podobieństwu barwy okrywy włosowej do szynszyli południowoamerykańskiej, cenionej od lat w przemyśle futrzarskim, w którym szynszyl mały zdobył również uznanie. W latach międzywojennych nastąpił rozkwit hodowli tej rasy, zaczęły też powstawać jej odmiany barwne. We Francji już w roku 1925 prezentowane były szynszyle małe o brązowym (hawana) odcieniu. W 1933 roku w Holandii Szynszyl hawana uznany został za odrębną rasę. Również niemieckim hodowcom udało się wyhodować zwierzęta o podobnej barwie, a około 1930 roku w Anglii wyhodowano szynszyla niebieskiego.
Niestety mimo wysiłków hodowców, wspomniane odmiany praktycznie nie zachowały się do dzisiejszych czasów i uznawane są za unikatowe. Szynszyl mały jest typowym przedstawicielem z grupy ras małych (do 3,3kg). W naszych hodowlach spotykany jest od kilku lat. Posiada bardzo dobrą wydajność mięsną (około 60%). W hodowli dużą wagę przywiązuje się do ich specyficznej barwy i jej równomierności oraz barwy włosów podszyciowych i tzw. międzybarwy. Pewną wskazówką przy doborze zwierząt pod kątem ostatnich z wymienionych cech jest barwa okrywy włosowej. Tak jak u wielu ras królików, szynszyl posiada trzy odcienie barwy tj. jasną, średnią i ciemną. Najlepiej do dalszej hodowli używać  zwierząt o średnim odcieniu, które najczęściej posiadają międzybarwę białą do lekko szarobiałej i ciemnoniebieskie podszycie, czyli cechy najbardziej pożądane według wzorca.
Od pewnego czasu w europejskich hodowlach obserwujemy powrót do chowu ras starych, a więc i szynszyla małego.
Podobnie jest w Polsce, a u naszych południowych sąsiadów Czechów i Słowaków szynszyle cieszą się szczególną popularnością. Opis rasy.
Idealna masa ciała 2,5-3,3kg. Ciało krótkie, masywne, zwaliste. Szyja bardzo krótka, prawie niewidoczna, kończyny silne i krótkie. Głowa krótka, szeroka, szczególnie w partii czołowo-nosowej, u samic nieco mniejsza, uszy mięsiste, dobrze owłosione o długości 9-10,5cm, okrywa włosowa gęsta, w podszyciu o długości 2,5-3cm. Międzybarwy o szerokości 5mm. Wszystkie pozostałe cechy, tak jak u szynszyla wielkiego.
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

Imieniny

8 Lutego 2012
Środa
Imieniny obchodzą:
Gniewomir, Gniewosz,
Honorat, Jan,
Ksenofont, Lucjusz,
Paweł, Piotr,
Salomon, Sebastian,
Żaklina
Do końca roku zostało 328 dni.
© 2012 Królikarz Polski ::
- www.krolikarzpolski.pl -